As rosas que se venden en España non son as que merca Europa

En 2025 España importou 70,8 millóns de euros en rosa fresca cortada: 10.317 toneladas dunha flor que aquí practicamente non se cultiva. Ecuador e Colombia suman 65,2 deses 70,8 millóns.

Kenia, que é o maior provedor de rosa da Unión Europea en volume, en España queda en 174.836 euros: dúas décimas dun por cento.

Tampouco é unha foto fixa. En dez anos a importación medrou un 83 %, pero de xeito desigual: Ecuador subiu un 60 % e Colombia multiplicou a súa cifra por case tres.

A rosa de Ecuador cultívase por riba dos 2.500 metros e sobre o ecuador: doce horas de luz todo o ano e noites frías. O frío alonga o ciclo da planta, e un ciclo longo dá unha hastia máis grosa e un gomo maior. A literatura hortícola descríbeo ao revés, que é como mellor se ve: subir a temperatura acurta o ciclo, reduce o número de follas que preceden a flor e empeora a calidade da hastia cortada.

Nótase na balanza. Unha hastia ecuatoriana do noso catálogo pesa 58 gramos de media; unha keniana, 35,9. Un 62 % máis de flor por hastia.

A explicación fácil é que a andina custa máis por ser máis grande. É certa a medias, e pódese separar: 1,62 polo peso, 1,54 polo prezo do quilo, e o produto —2,49— explica case exactamente o 2,42 que medimos hastia a hastia. As dúas metades veñen de sitios que non se falan: unha da nosa balanza, a outra das aduanas europeas.

Así que si, a metade da diferenza é materia. Pero a outra metade non é tamaño: o quilo de rosa andina págase un 54 % máis caro que o africano. Aí entran o frete aéreo desde Quito fronte ao de Nairobi, a variedade cultivada e a que mercado se dirixe cada unha.

Se a rosa andina dura máis no floreiro, non o sabemos: non medimos vida en floreiro e non o imos deducir do prezo. O indicador de fraxilidade do provedor está baleiro nas 2.010 referencias de rosa.

A rosa non se merca de doce en doce en ningún punto da cadea agás no último. Sabémolo porque medimos o mínimo real de compra metendo o produto no carriño, un a un: a mediana son 25 hastias, e só 101 de 894 referencias admiten doce ou menos.

A ducia vén da floraría, non do cultivo: é a unidade de venda final, despois de que alguén mercase un paquete de vinte e cinco e o partise. Cando un ramo de doce sae caro, esta é unha das razóns, e non aparece en ningunha descrición de produto.

Un catálogo de rosa non é unha lista estable. Medímolo cada madrugada, e nun mes de seguimento as 1.402 referencias con movemento cambiaron de estado 5.739 veces: 4,1 cambios por referencia, cunha que chegou a dezasete.

De media, unha rosa está dispoñible o 52,8 % do tempo. E 583 das 2.010 referencias non estiveron dispoñibles nin un só día nos 33 días que levamos medindo.

Traducido: a variedade concreta que hoxe aparece nunha foto pode non existir dentro de tres semanas. Esta é a explicación aburrida da queixa máis repetida do sector —«non se parecía á foto»— e case ninguén a conta, porque obriga a admitir que o catálogo publicado e o almacén real non son o mesmo.

En todo o catálogo hai exactamente dúas referencias de rosa azul e de rosa negra, e as dúas levan a palabra «tinguida» no nome. Non hai pigmento azul no xénero Rosa: o que se vende como rosa azul é unha rosa branca que bebeu colorante pola hastia. Paga a pena sabelo antes de pagala coma se fose unha rareza botánica.

As cifras de comercio saen de Eurostat Comext, posición 060311 («rosas e gomos, frescos»), fluxo de importación. Son declaracións de aduana, non estimacións de mercado. As cifras de catálogo saen da nosa base: 2.010 referencias de rosa fresca agrupadas en 517 fichas, co país de orixe presente no 100 % delas.

Houbo que corrixir catro cousas antes de publicar un só número. En castelán «rosa» tamén é unha cor: contar por nome metía 85 caraveis rosas, 71 crisantemos rosas e 6 tulipáns rosas. Rosa eterna, artificial e oso de rosas non son rosa fresca: outras 136 fichas que inflarían o total un 26 %. Das 517 fichas, 436 son variedades soltas e o resto ramos xa montados. E a nosa serie de prezos ten un chanzo de unidade entre o 17 e o 19 de xullo de 2026: antes gardaba prezo por hastia e despois custo de lote. Lela sen velo leva a publicar que a rosa subiu un 32.000 % nunha semana; por iso esta guía non leva evolución de prezos propia.

O reparto por país cobre o 95,3 % das referencias. As outras 95 teñen un código de orixe que non puidemos traducir a país, e quedan como «sen identificar». Tampouco publicamos o diámetro de gomo por país, aínda que ía a favor da tese: ese campo só aparece en 200 das 2.010 referencias.

O que non sabemos: que proporción da flor que entra como neerlandesa naceu en África, porque a aduana rexistra a procedencia do envío. E a dispoñibilidade está medida sobre 33 días: é a foto dun mes, non unha serie anual.